Wildernistrail in de Duitse Eifel

Van een ambitieuze uitdaging tot een flexibel plan!

Op een druilerige donderdagochtend vroeg ontmoet ik Steffie op het theaterplein in Antwerpen. We hebben al weken geleden afgesproken om dit weekend de Wildernistrail in de Eifel te stappen, een bewegwijzerde route van ongeveer 80 km lang. Ondanks het weer – regenachtig en mistig – besluiten we ervoor te gaan. We doen nog een paar laatste inkopen bij de buurtsupermarkt en off we go.

De plannen zijn ambitieus maar niet in beton gegoten. We weten op voorhand al dat we niet voldoende tijd hebben om de vier officiële etappes van 24, 20, 22 en 17 kilometer te volbrengen en daarnaast zijn we momenteel geen geoefende wandelaars, al helemaal niet met een volle rugzak met kampeergerief!

Na 2 uurtjes rijden parkeren we onze auto in Höfen. Het regent dat het giet… Bij de toeristinfo informeren we ons nog even over alternatieve activiteiten: sauna, zwembad, musea, … Dat klinkt aanlokkelijk. Toch houden we vast aan ons doel. Regenjas aan, rugzakken op, nog 1x checken of de auto op slot is, wandelstokken uitklappen en starten maar.

Etappe 1

De eerste etappe loopt van Höfen tot in Einruhr. De route duikt meteen het bos in en meandert achtereenvolgens langs de beekjes Furthsbach en Wüstebach. Op een gegeven moment wisselen we het bossige landschap af met de weidegronden van de Dreiborner Hochfläche. Je vindt er in het voorjaar wilde narcissen, maar wij zijn er in de zomer en zien en ruiken veel wilde kruiden zoals bergvenkel en tijm en we plukken onderweg bramen en frambozen. Heerlijk! We stoppen onze eerste wandeldag bij Erkensruhr en hebben er, ondanks de regen, toch een prachtige dag op zitten. Ergens in de bossen vinden we een prachtige kampeerplek: uit het zicht van het wandelpad, met een groot rotsblok waar we uit de wind een vuurtje kunnen stoken.

Etappe 2

De volgende dag maken we etappe 1 af en brunchen we in Einruhr. Een bakker vinden we er helaas niet. Er zijn restaurantjes genoeg met uitzicht op de Rursee, waar elektrische rondvaartboten af en aan varen om de toeristen op een tochtje te trakteren. De Rursee is een stuwmeer. Het is aangelegd om de vele overstromingen in de regio tegen te gaan en zo de landbouw te behouden. Daarnaast zorgde het voor drinkwatervoorziening en elektriciteit in de Eifelregio. Het meer heeft een grillige vorm met lange uitlopers. De route van etappe 2 slingert langs het water. Voor ons is de sfeer vandaag iets minder avontuurlijk dan de regenachtige en verlaten bossen van dag één: we komen veel andere wandelaars en fietsers tegen. Het valt op dat de routebewijzering zeer duidelijk is: de houten borden met een wilde kattenkop erop kun je bijna niet missen. Die kat is trouwens het symbool van de Wildernistrail, omdat er in de Eifel wilde katten voorkomen!

Vandaag komen we langs Informatiecentrum Vogelsang. Dit terrein deed lange tijd dienst als militair oefenterrein en het naastgelegen verlaten dorpje Wollseifen is hier de stille getuige van – de huizen zijn volledig verwoest door de schietoefeningen van na de Tweede Wereldoorlog. Alleen een prachtig gerenoveerd kerkje doet nu nog denken aan de bewoners van weleer. Wij schenken vooral aandacht aan de prachtige natuur, de vogels, de kleine fauna zoals een hazelworm die zomaar ons pad kruist en de bramen die we ook vandaag weer veelvuldig tegenkomen langs de route. Steffie heeft al wat blaren ontwikkeld van de regen op dag één. Daarom beslissen we in de loop van dag twee om ons initiële plan bij te stellen. Dit geeft ons de mogelijkheid om de volgende dag een deel van de route te kayakken in plaats van te wandelen. Ons doel is tenslotte om een zo leuk mogelijk weekend te hebben, niet om per sé de 80 km van de Wildernistrail te volbrengen. We beslissen om vanaf Vogelsang niet door te stappen naar Gemünd maar het water over te steken richting Hasenfeld. Daar overnachten we. Tegen valavond spotten we een paar reeën en ‘s nachts horen we – denk ik – een wild zwijn rond de tent scharrelen. Leuk!! Gelukkig is alle etenswaar goed opgeborgen.

Etappe 3

Omdat we gisteren onze route hebben aangepast, missen we het laatste deel van etappe 2 en bijna heel etappe 3. Wat we daardoor ook mislopen is het fantastische Bauerncafé in Morsbach. We zijn er tijdens een vorige Eifeltrip eens geweest en het is een echte aanrader; grote overdadige stukken taart, heerlijke muesli als ontbijt, goede koffie, een leuke cadeaushop, een gezellige Duitse sfeer en een mooie binnentuin om buiten te zitten. De volgende keer nemen we dit zeker weer op in ons Eifelbezoek.

Volg je etappe 3 wel, dan voert de route je langs een uitkijktoren in Wolfgarten en langs het bijzondere trappistenklooster Mariawald. Je kunt in dit klooster uit de 15de eeuw nog altijd terecht voor een moment van bezinning of gebed, of voor kloosterbier, -likeur en andere lokale producten uit de omgeving.

Etappe 4

Op onze derde dag wandelen we in een paar uurtjes naar Heimbach, het startpunt van etappe 4. Na een bezoekje aan de lokale bakker slenteren we even rond in het stadje en bezoeken we de uitkijktoren van Burg Hengebach. Dan beproeven we ons geluk bij de kayakverhuur op de Rur. De mannen van ‘KANU PETRY’ zijn net een grote groep kanoërs te water aan het laten. De sfeer is uitbundig en we zien al een paar bijna-zwempartijen. En jahoor, we hebben geluk! Er is nog net één tweepersoonskano beschikbaar. We zijn blij verrast en ook wel wat opgelucht, want dat betekent dat we geen 20 km meer hoeven wandelen op de pijnlijke blaren! De eigenaar biedt ons meteen aan dat we de rugzakken in hun bestelbus kunnen achterlaten, we zien elkaar weer terug bij het eindpunt van de kayakroute. Het kayakken is niet alleen een meevaller voor de blaren, maar ook gewoon een leuke variatie op het wandelen en een goede fysieke training voor de arm- en buikspieren. Kanoën op de Rur is mogelijk van juli tot en met februari, afhankelijk van de waterstand. Na ongeveer 4 uur peddelen, stappen we uit de kano bij het Infopunt Zerkall. Hier treffen we tevens het eindpunt van de Wildernistrail. Wat een leuke ervaring. We besluiten nog iets verder door te wandelen tot we weer een goede kampeerplek hebben gevonden. Op de scheiding van uitgestrekte landbouwvelden en een berkenbos planten we Steffie’s tentje weer neer. Een vuurtje durven we hier niet te stoken, het regent ook weer af en aan, dus na een vroeg avondmaal liggen we vanaf een uur of acht al in ons bed.

Terug naar de start

Wil je na het bereiken van het eindpunt terugkeren naar de auto bij Nationaal Park Poort Höfen dan kun je de Trail-Express bestellen, een oproepbusdienst speciaal ingericht voor wandelaars van de Wildenistrail. Deze busdienst kun je ook oproepen op de etappe-eindpunten in Einruhr, Gemünd en Heimbach. Wij kiezen er echter voor om nog een klein stukje verder te wandelen vandaag. Vervolgens zoeken we al liftend onze weg terug richting Höfen. We maken een tussenstop in Monschau voor een kort toeristisch bezoek; We gaan even binnen in het museum Het Rode Huis over de textielproductie in de Eifel, we beklimmen de trappen van de Haller ruïne voor het uitzichtpunt en voor het thuisfront nemen we een zakje Printen-platten mee van bäckerei Hensch – een soort taaitaaikoek met honing en anijs. Het laatste stukje van Monschau terug naar de parking liggen we weer al liftend af en niet veel later zitten we voldaan in de eigen auto terug op weg naar huis.

Al met al was de tocht voor ons zeer geslaagd: het was niet moeilijk om de route naar eigen believen aan te passen en deze zwaarder of lichter te maken, en er meer variatie in aan te brengen. We keren zeker nog terug naar de Eifel om de regio van etappe 3 verder te ontdekken!

Wildernistrail – In vier dagen door het Nationaalpark Eifel

• Etappe 1: Nationaal Park Poort Höfen naar Einruhr, ca 24,7 km
• Etappe 2: Einruhr naar Gemünd, ca 20,5 km
• Etappe 3: Gemünd naar Heimbach, ca 22,4 km
• Etappe 4: Heimbach tot aan Nationaal Park Infopunt Zerkall, ca 17,7 km

Iedere etappe bestaat uit ongeveer 500 hoogtemeters bergop en bergaf. Goed te doen, maar geen ‘walk in the park’!

 

Over Natuurpark Eifel:

• Het is een natuurgebied met veel variatie
• Bijzonder is dat de wilde kat er voorkomt (helaas zie je ze nooit!), verder zijn er reeën, edelherten, wilde zwijnen en moeflons, en natuurlijk veel roofvogels.
• Er zijn veel bewegwijzerde wandelingen en informatiecentra, alles terug te vinden op https://www.nationalpark-eifel.de/
• Toeristisch is de regio zeer goed uitgebouwd; er is veel rustige natuurruimte, maar er zijn ook restaurantjes en recreatieve activiteiten voor jong en oud.