Op vrijdag 29 juni pik ik Lode op bij zijn werk om te vertrekken richting Saint Jean Montclar. Daar vindt dit jaar de Belgian Paragliding Open plaats! Met 146 deelnemers in totaal waarvan 90 Belgen belooft het een groot feest te worden. De weersvoorspelling is goed, dus… let’s go. We slapen onderweg ergens bij Lyon in de buurt en staan op zaterdag rond het middaguur klaar op de start!
We ontmoeten meteen de Nederlanders; Frank, Max, Fred, Jeroen en Sander (Kelly arriveert pas later). Ons plan is om naar Saint André les Alpes te vliegen en weer terug. Met een cloudbase van 3000 meter, mooie cumulusjes en weinig wind is dat goed mogelijk. Vol vertrouwen vliegen we richting de tête de l’estrop en verder. Ik krijg het even moeilijk onderweg dus verlies de rest uit het oog. Bij de cheval blanc aangekomen gaat het gemakkelijker. Ik kies ervoor om door te steken richting de ridge die doorloopt tot aan de startplek van Saint Andre maar durf dan niet meer in mijn eentje die 50 km over ruig terrein terug te vliegen. Ik land op de officiële landing van Saint Andre, hoe cool!!! Dat stond al een hele tijd op mijn verlanglijstje. Tijdens het terugliften via Digne zie ik op livetrack24 dat Lode aan de cheval blanc is omgekeerd en teruggevlogen; vandaar dat ik hem nergens meer zag! Terug in Saint Jean Montclar checken we in op de camping en ontmoeten we nog veel meer bekenden. Het kan beginnen!
Zondag 1 juli – trainingstaak
Safety briefing in het stadhuis om 9:00u, Lode zorgt er als tolk voor dat de franstaligen ook alles begrijpen. Daarna met de liftjes naar boven om te gaan vliegen. Oefentaak van 53 km waarbij ik flitsend heen en weer vlieg en als 24ste op goal kom! Jammer dat deze score niet meetelt 😉
https://www.xcontest.org/world/en/flights/detail:karlien/1.7.2018/12:17
Maandag 2 juli – taak 1
Een zigzagtaak van 50 km langs de Pic des tetes, Chabanon, Pompiery met het goal bij Seyne. Ik haal end-of-speed section maar geen goal! Oeps. Toch heel tevreden met de vlucht. Rustig gevlogen, goed om me heen gekeken, gebruikgemaakt van de gaggles. Na de oversteek van de Morgon terug naar de Dormillouse bij Saint Vincent les Forts had ik even op de rem moeten gaan staan. Ik verloor mijn geduld en dacht ‘ik vind verderop nog wel wat’…. Nou mooi niet! De hele vallei lag in de schaduw op dat moment en zonder nog een piepje op mijn vario gleed ik zo ver mogelijk richting goal. Foto’s heb ik vandaag niet gemaakt… Na het vliegen heb ik geluk: Korneel, Dolf en Dries komen langsgereden in de auto richting Seyne. Bezweet en al stap ik in – ik heb nog nooit zo snel na het vliegen in een supermarkt gestaan!
Korneel trakteert op zijn specialiteit paella in een gigantische paellapan (handig, zo’n caravan) en ‘s avonds speelt België tegen Japan (WK 2018). Er wordt een feestje gebouwd op de camping met een groot scherm en heel veel Belgen in de kleuren van de vlag.
Dinsdag 3 juli – taak 2
Vandaag gaat het waarschijnlijk overontwikkelen. Gisteren vlogen enkele onoplettende piloten minutenlang in de wolken, dus ik neem me voor om vandaag grote marges te nemen. Cloudbase is rond 2600m, maar ik spreek met mezelf af dat ik na de start niet meer hoger ga dan 2000m. Achteraf gezien is dat een beetje overdreven, maar het geeft me de gemoedsrust om te focussen op het vliegen in plaats van op ‘de enge wolken’. Helaas zorgt dat ervoor dat ik in de vallei na 30 km aan de grond stond. Leerpunt: rationeel een inschatting maken van het weer en op basis daarvan handelen. Opletten op veranderende condities en daar je gedrag op aanpassen (het werd steeds minder bewolkt gedurende de middag vorderde, dus het werd juist minder ‘spannend’ en ik had in de tweede helft van de vlucht gerust hoger kunnen gaan!). Ik land in de tuin van Chateau de Montclar en wandel terug naar de grote weg. Aan het eind van de middag barst er een regenbui los; de verkoeling is welkom!
Ik voel opeens dat ik sinds vrijdagmiddag onophoudelijk ben bezig geweest; rechtstreeks vanuit de werkweek in de auto, en zaterdagochtend gestart aan de vakantie met fantastisch vliegweer. Vroeg in bed met een boek vandaag!
Woensdag 4 juli – taak 3
Een lange 75 km taak vandaag. Ik ben weer on fire en eindig als 34ste op goal! Wauw! Dit moet wel de beste competitietaak van mij ooit zijn. Snel en consistent, best spannend af en toe (bijvoorbeeld als we vlak onder de wolken door richting tete de l’estrop vliegen en weer terug, en aan het eind, als we voor de oversteek naar de Morgon nog even opdraaien tot 3500 m hoogte. Fantastisch! Met zoveel hoogte is er eindelijk tijd voor een paar foto’tjes in de lucht… Lode vliegt ook een supertaak en eindigt vandaag als 7de.
https://www.xcontest.org/world/en/flights/detail:karlien/4.7.2018/11:24#joint_flights=all
Donderdag 5 juli – cancelled
We zijn optimistisch vandaag, al is er wel redelijk veel bewolking voorspeld. Alles lijkt te gaan lukken, er wordt een taak uitgezet van 50 km. Helaas net tijdens de briefing horen we gedonder in de verte. Een onweer komt onze kant op. De dag wordt gecancelled en bijna iedereen vliegt snel naar beneden. Binnen een kwartier ziet de lucht boven de landing zwart: piloten die oren trekken, dragchutes uitwerpen om te spiralen en wingoverende piloten. Als we goed en wel op de grond staan wordt het alweer lichter… achteraf gezien was er eigenlijk wel een vlieg-window geweest denken we. Helaas. We besteden de middag chillend op de camping. Bart is net aangekomen dus ideaal om lang te aperitieven en lekker uit eten te gaan.
Vrijdag 6 juli – cancelled
De dag wordt al vroeg gecancelled vanwege de harde noordwind. We hebben niet zoveel zin in een wandeling of via ferrata (de week is wel vermoeiend en uitdagend genoeg zo met al dat vliegen) dus we hebben een relaxte langzame ochtend en rijden daarna naar Saint Vincent les Forts. Die startplek ligt beschermd van de noordwind. Superleuk is het dat we bekenden tegenkomen die aan de Chabre Open in Laragne maar die vandaag vanwege de mistral ook in Saint-Vincent komen vliegen. Vanaf hier thermieken we omhoog tot de Dormillouse, doen een toertje tot aan de start van Saint Jean en weer terug en toplanden we om vervolgens lekker in het Lac de Serre-Ponçon te gaan zwemmen. Die wind viel uiteindelijk wel mee…
‘s Avonds is het weer zover: Voetbal. Bij gebrek aan een groot scherm zit er een groep van 25 man te kijken op een tabletscherm. Voetbal is niet echt mijn ding maar de sfeer is geweldig!
Zaterdag 7 juli – 60 km
Een prachtige dag om de week af te sluiten. Maar: ik bomb! 4 minuten nadat ik gestart ben sta ik alweer aan de grond! Grrrr. Een beetje moeite om mijn teleurstelling en frustratie te beperken heb ik nu wel. Het ging zo goed deze week, en dan verpest ik het op de laatste dag. Al die andere gliders hangen een paar duizend meter boven ons. Samen met Wim begin ik aan de wandeling, want ja, we zijn ook nog eens ver van de verharde weg geland. Tijdens de retrieve, die eerst de verkeerde kant op rijdt, verdampt dan ook de kans op een tweede vluchtje.. Een paar uur later komen we aan op HQ. Tijd voor een duik in het zwembad van de camping en een goede douche en dan op naar het einddiner en de prijsuitreiking. Een aantal mensen vertrekken al naar huis maar er blijven er gelukkig een heel aantal leuke over! Na de maaltijd en de prijsuitreiking zorgt de DJ nog enkele uurtjes voor een dansbaar deuntje. Op een succesvolle BPO!
De locatie van volgend jaar is nog niet vastgesteld… maar dat ik er weer naartoe wil, dat weet ik al wel!
Uitslagen: https://airtribune.com/bpo2018/results
Replay: https://airtribune.com/bpo2018/results (zie ‘blog’)
Karlien natuurcoaching 