Op retraite in Zeeland

Afgelopen weekend was het tijd voor iets anders; dit keer geen weekend Ardennen met de parapente maar een retraiteweekend vol yoga-activiteiten. Op vrijdagmiddag rijd ik vol nieuwsgierigheid het erf van kuuroord De Schouw op. Ik ontdek het bordje ‘langparkeren’ en stal de bus in een rustige hoek van het terrein. Volgens de aankondiging belooft het een luxueus weekend te worden met de hele dag door goed, veganistisch, vers eten en een wellnessgedeelte met sauna, dompelbad en infraroodcabine, en er was de mogelijkheid tot het nemen van een hotelkamer, maar wij hebben besloten om lekker in de bus te slapen.

Katja is er al en na een kopje thee in de tuin is het tijd voor het welkomstmoment. Gelukkig hoeven we geen lange verhalen te vertellen of te beluisteren van de andere deelnemers en gaan we snel van start met de eerste yogasessie: een lesje Yin yoga waarin we helemaal opgerekt worden en waarbij docente Rhea ons met haar rustige stem in allerlei poses begeleidt. Ze helpt ons door de heupen recht te duwen, schouders verder om te draaien, kruin naar beneden te buigen; zachte aanrakingen waardoor we nog dieper in een pose komen of juist iets minder ver maar ergonomisch beter, en daarmee blessures voorkomen. Na de les wandelen we rechtstreeks naar de eetkamer waar Joris uitgebreid de maaltijd voorstelt. Na de uitleg (ik heb nu het gevoel dat we heeeel gebalanceerd eten en dat er een eeuwenoude filosofie achter de lekkere groentecombinaties zit) nemen we plaats aan de gigantische ovale tafel met meer dan 20 stoelen (niet allemaal bezet met ons groepje dus). Na het eten verdwijnen de meeste deelnemers richting de sauna. Katja en ik besluiten op jacht te gaan naar hout, waarbij we bijna vol enthousiasme in een sloot stappen die goed verscholen tussen de planten ligt. De rest van de avond zitten we aan het kampvuur. In de koelkast van het kuuroord vinden we welgeteld drie biertjes – blijkbaar past bier niet bij een retraite en een kuuroord 🙂 ! Aan de hemel flitsen de bliksemschichten en als het uiteindelijk begint te regenen vluchten we de bus in. Het was toch eigenlijk wel bedtijd…

De volgende ochtend start met een easy flow les buiten in het gras, nog nat van de dauw, heerlijk. Net als we aankomen bij de laatste pose, de ‘uitrustpose’ van welverdiende rust en ontspanning na de sessie, languit liggend op onze rug, komt de zon boven de bomen uit om ons te begroeten. Na het ontbijt (hmmm echte havermoutpap met fruit en stroop) vertrekken we richting het Veerse Meer voor een lesje SUP yoga. Katja en ik weten nog van de vorige keer dat een wetsuit niet zo lekker zit tijdens de yoga en er staat amper wind, dus we kiezen ervoor om gewoon in een legging en shirtje het water op te gaan. Dat gaat prima! Helaas zit het meer vol kwallen dus een rondje zwemmen is geen aanlokkelijk idee…

Na het SUPpen komen we terug bij de surfschool. Joris heeft er de lunch uitgestald, wat een luxe! Soep en uitgebreide salades staan al klaar. Wij besluiten na de lunch het strand op te gaan en maken de rest van de middag een lange strand/duinwandeling. Op de terugweg rijden we even langs de AH (die biertjes hè…) en dan hebben we nog maar net genoeg tijd om te douchen voor het diner en de afsluitende yogasessie. Net als gisteren is het een Yin sessie maar dan langer en intensiever. Als we om half tien klaar zijn, voelen we ons zo rozig, warm en voldaan dat we geen zin meer hebben in kampvuur en al helemaal niet in bier! We halen een kop thee en kruipen in de bus in bed met een boek. Mmmmm. Weltrusten..

Op zondag starten we wederom met een easy flow les in de opkomende zon op het natte gras, na het ontbijt rijden we weer richting het Veerse Meer voor een extra lange SUP yogasessie en achteraf is er ook nog aardig wat tijd om gewoon te SUPpen op het meer. Dit keer zijn er meer deelnemers die het wetsuit achterwege laten en zelfs in bikini of zwembroek het water op gaan. Na terugkeer is het tijd voor de laatste lunch, het afscheidsmoment en het vertrek richting huis. Héla, we hebben de sauna helemaal niet gebruikt! En we zijn ook nog niet gaan hardlopen! En ik had nog wel wat van die lekkere havermout gelust! Maar yoga heb ik nu wel even genoeg gedaan hoor.. Kortom, het was leuk en precies lang genoeg.

Op de terugweg straalt de zon zo lekker dat ik geen zin heb om alweer terug naar de stad te rijden en binnen te zitten. Er is dan misschien niet zoveel te doen in Zeeland, ruimte is er genoeg. Ik stop onderweg bij Kruiningen om alsnog te gaan hardlopen. Er is een grassig pad op de dijk en een klein bos van natuurgebied Den Inkel. Achteraf lees ik dat het bos een direct gevolg is van de overstromingen van 1953. Rond de toen ontstane geulen zijn eiken en iepen aangeplant waardoor het nu een mooi natuurgebiedje is. Tijdens het lopen hoor ik de rustige zinnetjes van Rhea nog door mijn hoofd zingen: ‘Breng je zitbotjes naar beneden, maak je rug zo lang mogelijk, ga even terug naar child pose, haal adem door je neus, ga naar je ujjayi ademhaling, … Ik kijk nog eens tevreden om me heen, naar de spelende pubers, de vissers onderaan de dijk, de rustige schapen, de vrachtschepen op de Westerschelde, het gras en onze witte bus die weer langzaam in zicht komt. Wat een fijn weekend was dit.