Als we maandagavond in Souillac aankomen, wordt er op Le Roc wordt nog gevlogen, Lode gaat snel de lucht in en klimt op tot 700 meter! Ondanks het tijdstip (half zeven ’s avonds) ziet de wolkenlucht er nog uitnodigend uit, dus hij besluit met de wind mee weg te vliegen. Helaas gaat het toch niet meer overal omhoog en stopt het overlandje al zo’n 12 km verderop. Ik rij er met de bus achteraan. De stek lijkt qua ligging wel een beetje op Douelle, de startplek is 160 m hoger dan de landing en ligt weer aan een rivier, alleen zijn we nu niet aan Le Lot maar aan de Dordogne. Ik vind het hier met alle kleine kasteeltjes langs de route nog mooier dan daar! We doen even boodschappen en zoeken dan een plek aan de rivier zodat we nog even kunnen zwemmen. Het is hier net zo warm als in Ager! Onze zwemplek wordt ook meteen onze overnachtingsplek, al blijkt later dat we helemaal worden opgegeten door de muggen.. Ook komen er nog veel auto’s ons landweggetje opgereden, en de meesten maken rechtsomkeer als ze onze bus zien staan. Het is ons totaal niet duidelijk wat al die mensen hier komen doen… Zou het een bekende rendez-vous plek zijn? Nouja, we hebben er geen last van…
Ik vind het hier met alle kleine kasteeltjes langs de route nog mooier dan daar!
Op dinsdag rijden we weer naar de start en we besluiten om gewoon vluchtjes te maken tot het begint te werken en we boven kunnen blijven. Ik begin en ploef bijna meteen naar de landing. Jammer, het werkte duidelijk nog niet! Lode komt me halen en al snel staan we weer boven voor de tweede vlucht. Ik start weer en nu kan ik op starthoogte blijven soaren. Veel meer zit er nog niet in, dus ik ga in de relaxmodus en hoop dat de dag snel wat sterker wordt. Lode wacht op de start en na een uurtje komen er wat locals aan. Nadat ik al anderhalf uur heb gevlogen komen er af en toe thermiekbelletjes los, maar het lukt mij nog niet om echt hoogte te pakken. De locals starten nu gelukkig ook en samen met hen lukt het steeds beter om hoger boven de start uit te komen. Intussen starten er af en toe ook mensen die niet boven kunnen blijven en meteen uitzakken tot op de landing. Lode heeft die pech en net als ik lekker hoog kom, zakt hij uit. Ik steek dit keer weg met de wind mee en kom steeds hoger. Na 30 km land ik, helaas niet omdat de thermiek op is, maar omdat ik de airspaces niet bij de hand heb en niet zeker weet of ik wel verder mag.. Dom dom dom. De twee locals hebben 110 km gevlogen die dag, horen we achteraf. Ik ben verder supervlot met mijn lange vlucht en de mooie overlandvlucht in het vlakland. Lode heeft intussen de meest frustrerende dag van het hele verlof. Drie keer gestart, meteen uitgezakt, geland en weer omhoog moeten liften. Terwijl andere piloten 10 minuten eerder of later wel boven blijven en thermiek pakken. De dag is blijkbaar heel cyclisch en hij heeft steeds het verkeerde moment te pakken. Grrr. Ik lift terug vanuit Gramat en we pakken snel een biertje in Souillac – ik om mijn vlucht te vieren en Lode om zijn dag zo snel mogelijk te vergeten. Intussen merken we dat de bus nogal trilt. Het lijkt iets te zijn met de uitlijning van de wielen ofzo. We rijden meteen maar even langs een bandengarage en die voelen direct het probleem. Volgens hen is bij één band het stalen profiel aan de binnenkant kapot, en daardoor is de band vervormd. Die vervorming kun je aan de buitenkant inderdaad voelen en zien. Morgenochtend kunnen we terecht voor een set nieuwe voorbanden. We slapen weer op dezelfde muggendoek als afgelopen nacht. We hebben nog genoeg DEET!
Woensdag beginnen we dus bij de garage en omdat het toch nog volledig bewolkt is, doen we ook nog even een wasje. We zijn ook door de tweede campingstoel heengezakt dus zoeken nog even naar een waardige vervanger, maar die kunnen we niet vinden in Souillac. Dan moet een van ons tijdelijk maar op een krukje zitten.
Op de start is het dit keer Lode’s beurt om als eerste te starten en hij vertrekt samen met de twee locals die er weer zijn op cross. Ik start ook, pak hoogte maar omdat er een groot blauw gat is ontstaan voor me, besluit ik om niet weg te vliegen. Lode landt 70 km verderop, cool! Hij wacht me op in Villeneuve en omdat we nog niet precies weten wat we morgen gaan doen, zoeken we dat een overnachtingsplek. We belanden op een buiten gebruik geraakt rally race track in de bossen en staan daar heerlijk rustig.
De volgende ochtend tijdens het ontbijt loopt er een prachtig jong hert voorbij onze plek. Even later rijdt er een grote tractor ons paadje op. Het is de eigenaar die even een praatje komt maken. Of we in de weg staan? Nee joh! Hij wilde alleen zeker weten dat we geen kwade bedoelingen hadden en of we zijn stenen niet kwamen jatten. Vandaag gaan we kayakken op de Dordogne. We huren een kayak in Gluges en kayakken in een dikke 4 uur naar Souillac. Gelukkig staat er wat stroming op de rivier! Er is veel meer natuur langs de rivier dan ik had gedacht, bijna geen dorpjes of bebouwing langs de kant. Met een bus worden we weer teruggebracht naar het startpunt en met ons eigen busje rijden we vervolgens weer richting Souillac. Eigenlijk willen we onderweg ergens overnachten maar we vinden niet zo snel een geschikte plek, dus rijden we helemaal door tot de startplek van Le Roc om daar te slapen. Omdat dit een weststart is hebben we er nog tot savonds laat zon. Heerlijk!

Op vrijdag plannen we om nog wat te vliegen en als het lukt, aan het eind van de dag nog een paar uur te rijden. We maken een korte vlucht en wandelen terug naar boven via een klein wandelpad. Het is steil, en warm!! Het pad ligt grotendeels in de zon. Na ongeveer drie kwartier komen we boven. Intussen is er een local verschenen die verwacht dat het later op de dag nog goede condities worden. Ja ja… Na nog wat kijken naar de tandempiloten lijken de overlandcondities uit te blijven en omdat het inmiddels al vier uur is, beslissen we kop of munt te gooien. Kop! Dat betekent dat ik naar beneden mag vliegen en Lode met de auto terugrijdt naar beneden. We rijden meteen door richten het Noorden en eten en slapen uiteindelijk in de buurt van Chateauroux. We kunnen er zelfs een kampvuurtje maken en slapen in het petit bois de Villers.
