Nu we weer wildkamperen zijn we maar wat blij met de verkoeling van de Buech die op 400 meter lopen is van onze kampeerplek. De dagen worden steeds warmer, en het riviertje blijkt niet eens bijzonder koud te zijn! Vanuit de lucht zien we dat het afkomstig is van een stuwmeertje bij Serres. Logisch dat het niet zo koud is als een bergbeekje. We maken een overlandvlucht met de tandem (ik mag mee als passagier met Lode :D) en eindigen in Aspres-sur-Buech, na een prachtige low safe boven Pont Chabestan waar we van heel laag weer terug omhoog weten te draaien in een bel die steeds beter wordt. We steken na de landing te voet een beekje over en vinden al snel een lift naar Serres, waar we Bartje weer ontmoeten. Na een tussenstop in het centrum van Serres hebben we ook weer een snelle lift van een Franse dame tot in Laragne. Een dame overigens die vol overtuiging vertelt dat ze onderweg is naar Gap, terwijl dat volgens ons toch veel dichterbij is als je de andere kant op rijdt.. Nouja, daar zullen we ons maar niet mee bemoeien 🙂
Op maandag maken we nog eens een tandemvlucht, maar helaas, terwijl ieder ander sky hogh opdraait, zakken wij faliekant uit en staan we op de fishlanding. Grrrr. Zonde van de weggegooide dag. We krijgen een lift van de driver van Chris White z’n groep. Daardoor kunnen we nog even meegenieten van hun groep via de radio, want zij vliegen intussen al aan de andere kant van de vallei. Balen! We besluiten dan maar een wasje te doen en nogmaals een duik te nemen in de Buech. De lokale Genepy die we in Orpierre hebben gekocht smaakt extra lekker nu – de volgende keer nemen we een extra litertje mee!

Dinsdag reist Bartje door richting Greifenburg en wij vertrekken naar Andorra, onze tussenstop voordat we naar Ager doorrijden.
