We worden maandagochtend wakker op de parking waar we zouden vertrekken op een meerdaagse wandeltocht. Helaas veel regen en ook alweer overontwikkeling (onweer) verwacht. We kiezen ervoor om naar de kust te rijden, daar is het tenminste lekker weer!
In Sirolo, een dorp vlak ten Zuiden van Ancona, zou een simpele via ferrata moeten zijn. Na een mooie wandeling (maar geen via ferrata gezien) vinden we toch het juiste pad dat ons langs de Passo del Lupo leidt, over een steil rotsachtig pad, tot aan de waterkant van de Adriatische zee. Een via ferrata kon je dit niet noemen, maar mooi is het wel! We nemen een duik in het water en genieten nog wat voordat we terugwandelen. De solardouche (je weet wel, die zwarte zak met water die alle dagen op het dashboard ligt) is bijna te heet: thuis zou ik de thermostaat ietsje lager hebben gedraaid. Dan is het tijd om een cafe op te zoeken: België – Italie!! Op cafe zijn Italianen heel lief, of is het plagerig? Want bij elk doelpunt of spannende move krijgen we een ‘shotje’ bier. De sfeer is goed, ondanks de uitslag 🙂
Dinsdag rijden we maar weer verder, alvast richting Annecy voor onze SIV met Jocky. Onderweg stoppen we bij een Boulderhal in Turijn, de Bside. Boulders worden daar niet aangegeven met de kleurtjes van de grepen, maar met stukjes tapes in diverse kleuren die naast de grepen zijn geplakt. In het begin is het megaverwarrend, want één route bestaat uit grepen van allerhande kleuren, maar na een tijdje went het wel en zijn de boulders leuk. Hier is het niveau van de routes, net als in Rome, hoger dan we thuis gewend zijn: voor echte beginners zijn er maar weinig routes te vinden! Na het boulderen gebruiken we zoals gewoonlijk even de lekkere douche en de wifi van de hal, voordat we onze reis vervolgen. We stoppen bij een vliegstek bij Ivrea, vlakbij Turijn, in de Aosta vallei. We komen Andy tegen die enkele weken geleden ook in Gemona was. De vallei is smal en er loopt een snelweg, rivier en treinspoor doorheen, maar toch weten we een rustig plekje te vinden aan de rand van een graanveld. Tijdens het koken komt er weer een onweer dichterbij en net als we de tarp gaan opzetten, begint het te regenen. Goede timing!
De volgende ochtend ziet het er beter uit. We bakken pannenkoeken als ontbijt en verkassen daarna naar de landing van Cavallaria, zodat we de shuttle bus naar de start niet missen. Die is er om 11 uur. Zodra we op de start aankomen is die net onder de wolken vandaan gekropen. Het regent af en aan en ziet er niet veelbelovend uit, dus zodra het zo goed als droog is starten we. De condities in de lucht: lichte regen en hele zachte thermiekbelletjes. In de hoop datjes verderop minder regent vertrekken we op een overlandje, maar naar boven thermieken IN de regen is toch wat overdreven. We buigen af richting een zonnig dorpje en na een half uurtje eindigt onze vlucht in Fiorano Canavese. Terug op de landing zien de condities er mooier uit dus gaan we voor een tweede vlucht. In het begin zeer veelbelovend maar al snel vond ik de wolken te groot. Ik land bij de bus en haal Lode op die aan de andere kant van Ivrea is geland. De vliegdag is voorbij maar de vakantiedag nog lang niet dus we begeven ons naar het historisch centrum van Ivrea. Later op de avond zoeken we weer een plek in een graanveld en de volgende ochtend rijden we door naar Annecy.
Karlien natuurcoaching 