We zijn vertrokken!
Afgelopen vrijdag rijden we iets na twaalven ’s middags vanuit Antwerpen, op naar de British en Dutch open in Gemona del Friuli in Noordoost Italië.
Onderweg zien we:
– een motorrijder die een wheelie doet en intussen keihard optrekt op de Duitse autobahn, spektakel.
– een boot op een vrachtauto die we 3x moeten passeren omdat die ons bij ieder tolpoortje weer voorbij gaat.
– geen files!
Kortom: we hebben een voorspoedige reis en om 00:30 uur arriveren we op de landing in Bordano, waar van de eigenaar vrij gekampeerd mag worden. Op de landing treffen we locals met een kampvuur en stevige boemboemmuziek, maar ze gaan snel weg, of wij vallen gewoon snel in slaap…
Zaterdag ontmoeten we de eerste Nederlanders en andere bekenden en maken we meteen een mooie vlucht. Het begint heiig maar de lucht trekt later op de dag helemaal open. Na het vliegen is er nog tijd voor een late lunch in het oude centrum, een snelle en soepele registratie voor de competitie, boodschappen en een buitendouche op onze rustige kampeerplek. De twee oudere Italiaanse dames die nét aan komen wandelen heb ik maar vriendelijk gevraagd om even de andere kant op te kijken of zich er niets van aan te trekken, en zij vinden het vooral erg grappig.. “non importante!” Hout sprokkelen en een kampvuur bouwen vormen een perfecte afsluiting van de dag.
Op dag één van de competitie ziet het er niet veelbelovend uit: met rugwind op de start en donkere wolken is er initieel genoeg tijd om bij te kletsen met alle lang-niet-geziene piloten. Om 13 uur zijn de condities voldoende verbeterd om een taak (71 km) te starten, maar vanwege regen op de route moet deze toch al snel gestopt worden. Iedereen hangt nog even rustig in de lucht tot de buien te dichtbij komen. Niet veel later begint het te regenen en dat gaat door totdat we gaan slapen. Helaas!
Omdat we vanochtend in de regen wakker worden en de weersvoorspellingen er niet rooskleurig uitzien, besluiten Lode en ik om verder zuidwaarts te rijden richting De Apennijnen en misschien Norma. Zojuist resulteerde dat al in een heerlijke zonnige lunch vlakbij Venetië. We zullen zien hoe het zich verder ontwikkelt.
Liefs Karlien
Ps: ik weet nog niet hoevaak ik de blog ga bijwerken en hoe uitgebreid, maar dit is een beginnetje!
Karlien natuurcoaching 